Parametry wiatru

1. Parametry określające wiatr
Wiatr określa się podając jego dwa podstawowe parametry – kierunek, oznaczający, skąd wieje wiatr, określony na przykład za pomocą róży wiatrów, oraz prędkość, wyrażana najczęściej w m/s lub km/godz a także innych jednostkach jak np.: węzłach (mila morska/godz.) oraz w umownej skali Beauforta.

2. Prędkość wiatru – informacje podstawowe
Prędkość wiatru podaje się w m/s, km/h węzłach(mila morska/godz). Prędkość wiatru określa także umowna skala Beauforta. Długoletnie pomiary wiatru wykazują, że prędkość i kierunek wiatru posiadają specyficzne, czasem bardzo regularne zmiany w ciągu doby i roku. W nocy najczęściej wiatr posiada najmniejszą prędkość, która wzrasta nad ranem i swoją maksymalną wartość osiąga po południu a następnie maleje. W Polsce pory roku determinują roczne rozkłady prędkości wiatru. W okresie wiosennym oraz jesienno-zimowym wieje najsilniejszy wiatr, w ciągu lata prędkość wiatru jest mała. Niestety nie możemy w energetyce wiatrowej wykorzystać całego potencjału wiatru jaki wieje na Ziemi, energetycznie przydatny jest tylko wiatr z przedziału od prędkości 3 do 30 m/s. Powoduje to 20 lub 30% sprawność wykorzystania zasobów energii wiatru w siłowniach wiatrowych.

Źródło wykresu: http://kfs.ftj.agh.edu.pl/meteo/

Wykres rocznej prędkości wiatru dla Krakowa – opracowany w Zakładzie Fizyki Środowiska wydziału Fizyki i Informatyki Stosowanej AGH. Wykres opracowany z danych automatycznej stacji meteorologicznej WMR 918N firmy HUGER.

3. Rodzaje prędkości wiatru w energetyce wiatrowej.
W energetyce wiatrowej wyróżnia się 3 prędkości wiatru :
Prędkość startową – jest to prędkość niezbędna do uruchomienia turbiny i produkcji przez nią energii elektrycznej.
Prędkość nominalna
jest to prędkość wiatru przy której turbina osiąg swoją moc nominalną.
Prędkość zatrzymania – jest to prędkość wiatru przy której system kontrolny turbiny zatrzymuje się ze względu bezpieczeństwa, najczęściej prędkość ta ustalana jest na 25 m/s,

4. Kierunek wiatru.
Kierunek wiatru jest kierunkiem z jakiego wiatr wieje. Dla przykładu określenie „wiatr zachodni” oznacza że wiatr wieje z kierunku zachodniego, wiatr południowy – że wiatr wieje z południa. Dla celów obserwacyjnych kierunek wiatru powinien być określony z dokładnością nie mniejszą niż 10° (miary kątowej, współrzędne azymutalne). W rzeczywistych pomiarach granica dokładności to około 2-10°. Należy jednak pamiętać, że w przypadku energetycznego wykorzystywania wiatru dokładność jest bardzo istotna i nawet najmniejsze błędy mogą powodować w skrajnych przypadkach nieopłacalność inwestycji.

Jeśli kierunek wiatru mierzony jest względem nieruchomego punktu na powierzchni Ziemi, kierunek taki jest określany jako kierunkiem rzeczywistym wiatru (kierunek wiatru rzeczywistego). Natomiast jeśli pomiar kierunku wiatru prowadzony jest przez przyrząd znajdujący się w ruchu względem powierzchni Ziemi (znajdujący się na statku, samolocie, innym obiekcie ruchomym) taki kierunek jest kierunkiem wiatru pozornego.

Źródło:
„Zależność między poziomem rozwoju energetyki odnawialnej a produkcją urządzeń dla wybranych OŹE w różnych krajach” Paweł Pociask

admin

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *