Opis botaniczny – Mozga trzcinowata

Mozga trzcinowata jest rośliną dnia krótkiego, pochodzi z półkuli północnej – jej centra genetyczne znajdują się głównie w Europie, Azji, a także w Ameryce Północnej. Jednym z regionów, gdzie jest ona dość popularna jako roślina energetyczna jest Półwysep Skandynawski. Mozga trzcinowata (Phalaris arundinacea) należy do rodziny traw (Poaceae).

Jest trawą trwałą, rozwijającą się wolno po siewie i osiągającą pełny rozwój w 2-3 roku uprawy. Wiosną rozwija się wcześnie, jednak kwitnie stosunkowo późno – w połowie czerwca. Ma dość krótki okres wegetacji. Jest jedną z najwyższych traw łąkowych – osiąga wysokość ponad 200 cm, ma silnie rozwinięty system korzeniowy, wykształcający dużo długich, podziemnych rozłogów, z których węzłów wyrastają pojedyncze, wydłużone pędy wegetatywne oraz kwiatowe o równomiernym ulistnieniu. Źdźbła u tego gatunku są grube i sztywne, połyskujące, a także gładkie. Blaszki liściowe mają szerokość do 1,5 cm, są ostrolancetowate, matowe, jasnozielone o niewyraźnym bruzdkowaniu, szorstkie na brzegach. Na liściach wyraźnie widoczne są kanały powietrzne jako ciemnozielone punkty. Kwiatostanem mozgi trzcinowatej jest wiecha właściwa, w większości przypadków skupiona, szarozielona, często o różowym zabarwieniu, długości 10-20 cm.
Kłoski mozgi są 1-2-kwiatowe, wydłużone – 3-5 cm długości, osadzone w skupieniach blisko osi kwiatostanowej. Są dwie pary plew – dolne długie, lancetowate, górne natomiast zmarniałe, pędzelkowato owłosione. Ziarniak jest oplewiony, długości 3-4 mm, szerokość 1,5 mm lekko spłaszczony, ostro zakończony.
Mozga wyglądem przypomina trzcinę pospolitą.

admin

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *