Opis botaniczny

Wierzba z rodzaju Salix viminalis var. Gigantea to krzew o wysokości od 4 do 10 m z silnie rozgałęzioną wiechą zrzucający liście na zimę.

Kwitnienie: marzec-kwiecień.

Owocowanie: maj-czerwiec.

Pień: czasem kilka, rozgałęzione, tworzące wiechę w drugim i trzecim roku życia, z czasem na wysokości 2-3 m od odziomka.

Kora: spękana, szarobrązowa.

Korona: w formie wiechy, zwykle wąska, góra zaokrąglona, konary w większości wzniesione.

Pędy: długie, giętkie, owłosione, z czasem lśniące żółtobrązowe. Według badań w krzewie 3-letnim ok. 7-8 proc. prętów nie przekracza średnicy 5 mm – wielkośc wagowa w stosunku do całości krzewu.

Liście: w kilku formach od skrętoległych 10-18 cm długości, wąskich z długim czubkiem, brzeg bez ząbków lub słabo ząbkowany, często podwinięty do lancelowatych, krótko zaostrzonych, czasem skórzaste, u nasady klinowate, ciemnozielone, spodem sinawe. Dojrzały somatycznie krzew wierzby tworzy powierzchnię liści o wielkości od 6 do 16 m2.

Przylistki: 5-12 mm, od wąskich, szybko opadających, do jajowatych,
czasem ząbkowanych.

Kwiaty: kotki i na odrębnych roślinach, rozwijające się wcześniej niż liście.

Owoc: torebki zebrane w kotkę, małe, drobne, jajowate do 6 mm, uwalniają nasiona pękając.

Nasiona: drobne z puchem.

Źrodło:
-dr inż. Jan Wiesław Dubas; Wierzby – Salix Sp. z o.o. ; „Album roślin energetycznych – Wierzba”, Wokół Energetyki 06/2006
-arkadiusz.panfil.webpark.pl

admin

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *